مزیت ها و قواعد “اینکوترمز”

14

اختلاف در شیوه های تجارت و تفسیر حقوقی بین تاجران کشورهای مختلف ، نیاز به مجموعه ی مشترک قوانین دارد. برای جلوگیری از هرگونه سوء تفاهم و اختلافی در حمل و نقل بین المللی قوانین مشترکی باید توسط طرفین یک معامله رعایت شود.

به گزارش پایگاه خبری شاخص اقتصاد، برای تسهیل تجارت بین المللی، اتاق بازرگانی بین المللی ( ICC ) مجموعه ای از اصطلاحات اینکوترمز را منتشر کرد. اینکوترمز که در سطح جهانی به رسمیت شناخته شده است، تعهدات خریداران و فروشندگان را روشن می کند و از سردرگمی در قراردادهای بازرگانی بین المللی جلوگیری می کند. دو طرف درگیر در تجارت داخلی و بین المللی معمولاً از این اصطلاحات برای کمک به درک یکدیگر و تبیین دقیق شرایط تجاری خود استفاده می کنند.

“رحیم محترم” استاد دانشگاه و از کارشناسان بازرگانی در دوره آموزش مجازی اینکورتر که به همت مرکز آموزش و توسعه سرمایه انسانی اتاق بازرگانی اصفهان برگزار شد، هزینه های مشتمل بر تجارت را از محل خرید کالا تا محل نهایی تحویل به بخش های زیر طبقه بندی کرد:

  • هزینه تولید و تدارک کالا که می تواند به تجمیع کالا توسط فروشنده در محل خاص مورد توافق اطلاق شود.
  • هزینه بسته بندی کالا
  • هزینه جابجایی کالا از محل فروش به مرز فروشنده
  • در پایانه های گمرکی هزینه هایی موسوم به THC   بر خریدار یا فروشنده بسته به نوع قرارداد تحمیل می شود که این
  • هزینه ها در هر دو مرز با توجه به قوانین کشورها متغیر است.
  • هزینه های ترخیص صادراتی، بیمه، صدور اسناد و تایید اسناد
  • از ورود کالا به مرز کشور مقصد علاوه بر هزینه های ترخیص، هزینه های دیگری موسوم به هزینه های حمل تا محل تحویل وجود دارند.
  • هزینه تخلیه کالا در محل خریدار
  • هزینه های مربوط به عملیات مالی و کارمزد مربوط به بانک ها

تفاوت اینکوترمز ۲۰۰۰ با اینکوترمز۲۰۲۰

ارزش اینکوترمز در مشخص نمودن تعهدات مربوط به خریدار و فروشنده در یک قرارداد تجاری است. لذا اینکوترمز ۲۰۰۰ بر این مبنا طبقه بندی شد و اینکوترمز ۲۰۲۰ با حفظ تاکید بر تعهدات، انواع روش های حمل را در محوریت طبقه بندی قرار داد.

تعهدات مندرج در اینکوترمز صرفا متوجه خریدار یا فروشنده است و شرکت های ترخیص کار، بیمه، بازرسی، بانک ها علی رغم استفاده از اینکوترمز در قرادادهایشان مسئولیتی را متوجه خود نمی کنند و مسئولیت های مربوط به اینکوترمز تنها متوجه خریدار و فروشنده است.

تجارت با سه مسیر مالی، اطلاعاتی، لجستیک کالا، انتقال اسناد محموله همراه است. مسیرهایی که در شکل زیر خلاصه شده است:

رنگ آبی: جابجایی اطلاعات

رنگ سبز: جابجایی پول

رنگ زرد: مسیر کالا

رنگ بنفش: مسیر ارسال اسناد محموله

 

توصیه هایی به صادر کنندگان ایرانی:

  • برای صادرات، قیمت صادراتی را با در نظر داشتن نواسات ارزی بر اساس FOB قیمت دهید.
  • برای واردات، FOB نسبت به CFR بهتر است چراکه انتخاب شرکت حمل با خریدار می باشد. بنابراین در صادرات به همان دلیل CFR  برای صادرکننده ایرانی ارجح خواهد بود.
  • برای بسته بندی به اینکوترمز اکتفا نکنید و جزئیات بسته بندی را قراردادتان مرقوم نمایید.

هماهنگی و تقبل هزینه بازرسی با خریدار است مگر در سه حالت:

  • قاعده DDP،
  • توافق طرفین
  • الزام قانونی کشور فروشنده

*در صورتی که صادرکننده هستید توجه نمایید که عدم ارایه گواهی بازرسی توسط خریدار به منزله عدم اتمام فرآیند مالی و متضرر شدن فروشنده است، لذا توصیه می شود صادرکننده با اضافه نمودن بندی به قرارداد، اجازه استفاده از خدمات بازرسی شرکت های مشابه را بدهد تا جلوی تبانی خریدار و شرکت بازرسی خریدار گرفته شود.

*اگرصادرکننده هستید و هنوز پول خود را دریافت نکرده اید، سعی کنید کنترل اسناد را از دست ندهید. لذا بارنامه را به نام خود نگه دارید و دقت داشته باشید که می توانید کالا را به نام خودتان حمل کنید.

*در CFR و FOB  با وجود اینکه ریسک با خریدار است اما باز هم توصیه می شود که بیمه را خودتان انجام دهید و اجازه ندهید که در صورت وقوع حادثه، خریدار شما را در مسیر داوری و مراجع حل اختلاف بیندازد.زیرا هزینه های وکیل و… به مراتب بالاتر از دریافت خسارت از شرکت بیمه است.

*در برخی کشورها کپی بارنامه به نام خریدار موجب ترخیص کالا خواهد شد. موضوعی که می تواند صادرکننده را متضرر نماید. لذا مالکیت کالا را تا زمان تسویه حساب نزد خود نگه دارید.

 

 

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.