هلدینگ سپهر صنعت برزان؛ پیشرو در کیفیت

68

مدیر اداری و اجرایی شرکت ریسندگی جمیل نخ اصفهان وابسته به هلدینگ سپهر صنعت برزان گفت: این شرکت در سال ۱۳۸۰ به منظور تولید انواع نخ های پنبه ای و پلی استر پنبه تأسیس شد و فاز اول آن با ظرفیت سالیانه ۱۶۰۰ تن در سال ۱۳۸۵ به بهره برداری رسید.

امیررضا دانایی افزود: در سال ۱۳۸۷ طرح توسعه شرکت مورد بررسی و کارشناسی قرار گرفت و با تصویب هیأت مدیره در همان سال، ماشین آلات مورد نیاز با تکنولوژی روز دنیا از کمپانی های معتبر اروپا از کشورهای آلمان و سوئیس خریداری شد و در سال ۱۳۸۸ طرح توسعه فوق با ظرفیت سالیانه ۱۱۰۰ تن به بهره برداری رسید.

وی با بیان اینکه در حال حاضر شرکت جمیل نخ سالیانه ۴۸۰۰ تن انواع نخ های پنبه ای و پلی استر پنبه «اپن اند» را با کیفیت مطلوب تولید می کند، تصریح کرد: ایران قبل از انقلاب صادرکننده پنبه بود. حجم تولید و حجم مصرف صنایع نساجی سه  به یک بود و مازاد صادر می شد و ایران در زمره کشورهای صادرکننده پنبه بود.

وی افزود: بعد از انقلاب به خاطر مسائل جنگ و … دو اتفاق رخ داد: میزان مصرف پنبه صنایع نساجی به علت افزایش تعداد کارخانه ها افزایش یافت و همگام با آن تولید پنبه هم کم شد و این سبب شد تراز مثبت که اجازه صادرات به ما می داد، عکس شود و متکی به واردات بشویم.

این فعال اقتصادی در باره علت دیگر واردات پنبه افزود: با توجه به نیاز صنایع به پنبه باکیفیت بالاتر، پنبه نه تنها رشد نکرده؛ بلکه بعضی جاها افت هم پیدا کرده و این سبب واردات پنبه شده است. بعلاوه، در بحث واریته های پنبه هر کدام از آنها در جاهای مختلفی کشت می شود. پس ناگزیریم واردات داشته باشیم.

دانایی درخصوص چالش های موجود در کاشت پنبه تصریح کرد: ما از نظر برداشت در هکتار زیر استانداردهای جهانی هستیم و یکی از علت های آن بذر است که به روزآوری نشده و بدون تحقیقات انجام شده و علت دیگر آن روش کاشت، داشت و برداشت در دنیاست که مکانیزه انجام می شود؛ ولی ما به جز مغان که مکانیزه برداشت می کنیم، در سایر جاها به شکل سنتی برداشت می کنیم.

وی افزود: در کاشت و داشت دستی و سنتی، کیفیت پنبه پایین می آید. از طرف دیگر، دستگاه های حلاجی ما هم تکنولوژی قدیمی دارند و این باعث می شود که اتفاق بدی روی پنبه بیفتد؛ بنابراین، ما مجبوریم در بخشی از مقاطع به واردات متکی باشیم.

دانایی درخصوص علت فاصله زیاد بین محصولات ایرانی و خارجی و ضعف ما در پوشاک داخلی گفت: عواملی در این ضعف دخیل است؛ از جمله کیفیت تولید محصول؛ هماهنگ شدن با مُد و سلایق مصرف کنندگان نهایی؛  قیمت تمام شده که به دست مردم می رسد و برندسازی.

وی افزود: ما باید طیف گسترده ای از محصولات را با کیفیت های متفاوت و برای مصارف و سلایق گوناگون تولید کنیم. پوشاک روزانه با مجلسی قاعدتاً باید  فرق کند. یک شلوار جین را همه جا می توان پوشید؛ اما کت و شلوار فاستونی را نه.

وی در ادامه تاکید کرد: استارتاپ ها و شرکت های دانش بنیان باید روی مد کار کنند. ترکیه که خیلی پیشرفت کرد،۸۰ درصد موفقیتش در برش، طراحی و دوخت است. الان ما پارچه جین را به اسم ترک تولید می کنیم؛ اما آنجا برش می خورد، دوخته می شود و به ایران برمی گردد.

مدیر اداری جمیل نخ درپاسخ به این پرسش که چقدر از فارغ التحصیلان نساجی جذب این رشته می شوند، گفت: متاسفانه، خروجی های نساجی در دانشگاه ها از دانش و تخصص لازم برخوردار نیستند و کمتر از ۲۰ درصد جذب کارخانه ها می شوند.

دانایی افزود: علت دوم این است که تعداد فارغ التحصیلان از نیاز صنعت بیشتر است و خود متولیان دانشگاه ها هم می دانند که در سرفصل های آموزش باید تجدید نظر شود و ارتباط نزدیک بین دانشگاه و صنعت ایجاد شود تا بر اساس نیازهای صنعت، سر فصل ها تدوین شود.

وی گفت: ما در سخت افزار از تکنولوژی های روز دنیا کم نداریم؛ اما در نرم افزار و دانش فنی؛ به ویژه مواد اولیه در نخ و پارچه ضعف داریم و همین باعث شده از نرم نساجی دنیا فاصله داشته باشیم.

دانایی تصریح کرد: بحث دیگر دمپینگ است؛ به این ترتیب که برخی کشورها قیمت را زیر تولید عرضه می کنند و در کنارش از معافیت ها و فواید صنفی آن استفاده می کنند. در ایران هم در بخش تولید، هم در توزیع و هم در سیستم های تولیدی و توزیعی پتانسیل داریم؛ مشروط بر آنکه از بازار داخل علاوه بر نگاه به صادرات که مشروط به بازاریابی است، یک تولیدکننده داخلی باید بتواند رقابت کند.

مدیر اداری و اجرایی شرکت جمیل نخ درخصوص چالش های صنعت نساجی تاکید کرد: در محصولات نساجی بیشترین جایی که ما مشکل داریم، در بخش انتهای تولید و تکمیل پارچه و دوخت و دوز است. آنجا این فاصله بیش­تر می شود. البته، شرکت هایی دارند برندسازی و اعتمادسازی می کنند و در آینده امیدواریم با محدودیت در واردات و حمایت دولت، اعتماد در مصرف کننده به وجود بیاید و مثل زمان های گذشته برند ما در جهان مطرح شود.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

شاخص اقتصاد